خداونددا به فریاد دلم رس

مو آن رندم که نامم بی قلندر نه خون دیرم نه مون دیرم نه لنگر چو روز آیه بگَردم گِرد گیتی چو شو گَرده به خشتی وانهم سر * * * ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده وینه دل کنه یاد بسازم خنجری نیشش ز پولاد زنم بر دیده تا دل گرده آزاد * * * خداوندا که بوشم با که بوشم مژه پراشک خونین تا که بوشم همم کز در برانن سو ته آیم تو کم از در برانی وا که بوشم * * * هزارت دل بغارت برده ویشه هزارانت جگر خون کرده ویشه هزاران داغ ویش از ویشم اشمر هنی نشمرده از اشمرده ویشه